top of page
Puste dokumenty

Jak zostałam Doktorzyną

Artystka

Pochodzę z rodziny o głębokiej, wielopokoleniowej tradycji artystycznej, dlatego też od najmłodszych lat obracałam się w kręgu ludzi muzyki i sztuki. Wychowywana byłam w duchu kultury wysokiej, nie tylko poprzez uczęszczanie do szkół muzycznych (I i II stopnia) ale także liczne występy sceniczne na małych i dużych estradach (takich jak na przykład Filharmonia Narodowa w Warszawie czy Studio S1 Polskiego Radia), zaangażowanie w przeróżne projekty artystyczne oraz uczestnictwo w szeroko rozumianej kulturze w charakterze odbiorcy. W roku 2005 ukończyłam Państwową Szkołę Muzyczną im. Józefa Elsnera uzyskując dyplom średniej szkoły muzycznej oraz tytuł zawodowego muzyka–instrumentalisty w specjalności klarnet.

Nuty
Para w bibliotece

Studentka

W 2004 roku rozpoczęłam jednolite, pięcioletnie studia na Wydziale Pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego w specjalności edukacja początkowa i medialna. Program tych studiów, choć w swych założeniach skrojony był na potrzeby przyszłych nauczycieli przedszkoli i początkowych klas szkoły podstawowej, obejmował szerokie podstawy humanistyczne, a także specjalistycznie umiejętności: pracy z nowymi technologiami (jak np. projektowanie gier edukacyjnych, edytorstwo komputerowe graficzne i typograficzne), współpracy z mediami (treningi komunikacji, warsztaty publicznych wystąpień), współdziałania w grupach (warsztaty interpersonalne), rozwijania kreatywności i wdrażania innowacji edukacyjnych.

W roku akademickim 2007/2008 skorzystałam z Programu Mobilności Studentów ECTS–MOST i wyjechałam aby przez dwa semestry studiować pedagogikę kulturoznawczą na Wydziale Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu w Białymstoku, łącząc tym samym obie ścieżki zainteresowań — pedagogiczne i artystyczne. Ostatecznie, chociaż studiowałam edukację początkową, to poznanie na IV roku UW prof. Wiesława Theissa zmieniło moje priorytety z pracy z dziećmi na pedagogikę społeczną i zdefiniowało moją dalszą drogę naukowo–badawczą.

Pedagog społeczny

Studia ukończyłam z wyróżnieniem w 2010 roku, przygotowując pracę magisterską Żeszczynka jako Mała Ojczyzna. Biografa środowiska  już z dziedziny pedagogiki społecznej pod kierunkiem prof. dr hab. Wiesława Theissa. Terenowe badania jakościowe prowadzone przeze mnie w niewielkiej wsi południowego Podlasia umożliwiły ukazanie oraz analizę społeczno-historyczno-kulturowego obrazu społeczności lokalnej w specyficznym, wielokulturowym kontekście pogranicza. Praca ta została doceniona przez jury XVI edycji konkursu im. J.J. Lipskiego, kwalifikując się do finału (w toku czteroetapowej selekcji). W lipcu 2010 roku jedna z najwybitniejszych polskich reportażystek — Hanna Bogoryja–Zakrzewska zrealizowała dwa reportaże oparte na mojej pracy magisterskiej. Oba — Ocalić Żeszczynkę (12 sierpnia 2010) oraz Gdy wioska śpi (22 września 2010) zostały wyemitowane w Programie Trzecim Polskiego Radia. W tym samym roku zaczęłam publikować artykuły w naukowych czasopismach pedagogicznych.

W 2009 roku nawiązałam współpracę z Wydziałem Instrumentalno–Pedagogicznym w Białymstoku Uniwersytetu Muzycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie, najpierw jako uczestnik seminarium Wychowanie przez sztukę, a rok później jako prelegent — prowadząc warsztaty dla nauczycieli Gramy w reklamy. W październiku 2010 roku zaczęłam stałą pracę na tejże uczelni. Jako pedagog i muzyk przez dwa lata akademickie prowadziłam wykłady z pedagogiki dla młodych instrumentalistów w ramach obowiązkowego wówczas studium psychologiczno–pedagogicznego.

20200626_191933.jpg
20100728_125039-P1120565_edited.jpg

Badaczka

W 2016 roku rozpoczęłam studia doktoranckie na Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie znów wybierając na promotora prof. dr hab. Wiesława Theissa. Pod jego mistrzowskim okiem przygotowałam pracę doktorską Potencjał edukacyjny środowiska lokalnego — na przykładzie badań w powiecie bialskim, którą obroniłam 28 września 2021 roku. Szeroko zakrojone badania jakościowe prowadzone były przeze mnie w latach 2017—2020. Objęły badania etnograficzne realizowane w terenie, badania historyczno-społeczne oraz badania biograficzne. W ich wyniku zgromadziłam ogromny materiał badawczy: m. in. kilkadziesiąt godzin nagrań wywiadów pogłębionych z mieszkańcami, lokalnymi działaczami i liderami, przedstawicielami lokalnej władzy, zapisy obserwacji uczestniczącej i nieuczestniczącej, dokumentację fotograficzną z różnych świąt i wydarzeń, miejsc znaczących, miejsc pamięci, architektury i topografii, lokalną literaturę historyczno-kulturową, prasę codzienną i periodyki, dane netnograficzne. Do analizy wykorzystałam programy komputerowe takie jak MAXQDA, iMindMap, Canva. Praca doktorska została doceniona przez jury konkursu „Korzenie i Skrzydła” organizowanego przez Narodowy Instytut Kultury i Dziedzictwa Wsi (finał).

Naukowiec

Przez cały okres studiów doktoranckich publikowałam teksty w punktowanych czasopismach naukowych (polskich i międzynarodowych – anglojęzycznych), angażowałam się w uczestnictwo w licznych konferencjach naukowych (także międzynarodowych). Prezentowałam (również w języku angielskim) sukcesywne postępy w pracach badawczych, wybrane zagadnienia z obszaru moich badań oraz specyficzne problemy z jakimi mierzyłam się jako badacz terenowy. Równie chętnie włączałam się w działania organizacyjne jako wolontariusz lub członek komitetów organizacyjnych ważnych wydarzeń naukowych (np., Międzynarodowy Kongres Praw Dziecka, Konferencja Korczakowska w 2017 r., Zjazd Pedagogiki Społecznej w 2018 r., coroczne międzynarodowe konferencje doktorantów). Poszerzałam swój warsztat badacza terenowego nie tylko poprzez praktykę badawczą czy przygotowanie teoretyczne ale również podczas warsztatów reportażowych i pisarskich.

IMG_20211222_095537.jpg
Wpisywanie na komputerze

Zainteresowania badawcze

Główne obszary moich zainteresowań naukowych mieszczą się w nurcie, w którym dotychczas się poruszałam. W zakresie pedagogiki społecznej najbardziej fascynuje mnie wzajemna relacja pomiędzy człowiekiem a środowiskiem jego życia. Pragnę pogłębiać wiedzę na temat miejsc i przestrzeni współpodzielanych przez ludzi, mniejszości kulturowe i etniczne,  a także ich możliwości kształtowania społeczności obywatelskich, otwartych, samorządnych i wyznających głęboko humanistyczne wartości. Szeroko rozumiane, najbliższe otoczenie człowieka, jego przynależność do grup społecznych, aktywność lub bierność, doświadczenia życiowe, konteksty kulturowe, język stanowią wymiar nieustającej edukacji.  Współczesna koncepcja longlife learning rozumiana jako uczenie się przez całe życie we wszystkich jego kontekstach jest na tyle pojemna, że wciąż daje pole do dalszych eksploracji i analiz.

             Ważna dla mnie jest kultura i sztuka. Poszukuję w podejmowanych przez ludzi działaniach artystycznych  (prywatnych i zorganizowanych, spontanicznych i planowanych) powrotu do korzeni, budowania tożsamości, odnajdywania sensu w życiu, nadawania znaczeń, motywacji i aktywności, kształtowania przyszłości. W szczególności tam, gdzie obserwuje się nagromadzenie problemów społecznych.

Interesują mnie badania interdyscyplinarne, wykraczające poza ramy jednej dziedziny, sięgające do triangulacji teorii, metod i danych, takie które potrafiłyby ukazywać człowieka uwikłanego w sieci kontekstów, współzależności, znaczeń i symboli, zwłaszcza w obliczu zmiany społecznej i zmieniającego się świata. Z pewnością najlepiej czuję się w roli badacza terenowego, działającego wśród ludzi i w interakcjach z innymi oraz próbującego zrozumieć środowisko „od środka”. Szczególnie ważna jest dla mnie tematyka autoetnografii i autobiografii: postrzegania samego siebie w roli badacza, doświadczeń praktycznych, autoedukacji, przełamywania barier i ograniczeń w pracy naukowej oraz kształtowania własnej tożsamości badacza. W kolejnych projektach badawczych chciałabym doskonalić swój warsztat jednocześnie rozwijając metodykę badań jakościowych.

Koronczarka

Praca naukowa to połowa mojego serca. Drugą połowę zajmują koronki frywolitkowe i moja autorska pracownia Arato Handmade. Frywolitki to zapomniana, niezwykle pracochłonna i czasochłonna technika koronczarska. Za pomocą czółenek wiąże się miliony maluteńkich supełków, które układają się w misterne ażurowe wzory.

W Arato tworzę unikalną biżuterię. Lekkie, ażurowe sploty, mieniące się blaskiem kamieni i minerałów są wyjątkowe i unikalne. Uwielbiam bawić się kolorami, zaskakującymi połączeniami. Dużą wagę przykładam do tego, żeby każdy przedmiot, każda kolekcja niosła ze sobą opowieść, znaczenia i symbolikę. Zresztą sprawdź sam!

logo-arato-bez-kola.png
_S8A2993.jpg
bottom of page